ر موسسات عمومی آغاز گردیده است.
1-اعلامیه جهانی حقوق بشر46
در سال 1946 مجمع عمومی سازمان ملل متحد در تلاش هایی که برای به رسمیت شناختن حق دسترسی آزاد به اطلاعات انجام می داد، با تصویب قطعنامه(1) 59 تاکید کرد که آزادی اطلاعلات یکی از بنیادی ترین حقوق بشر و آزادی هایی است که سازمان ملل متحد برای تحقق آن به وجود آمده و از شورای اقتصادی اجتماعی دعوت کرد که کنفرانسی در این زمینه ترتیب دهد. با تصویب اعلامیه جهانی حقوق بشر(مصوب 10 دسامبر 1948) حق دسترسی آزاد به اطلاعات مورد شناسایی قرار گرفت. در نتیجه این اعلامیه در قالب حمایت از آزادی بیان از آزادی اطلاعات حمایت شد که ماده 19 اعلامیه مقرر می دارد:”هر کس حق آزادی بیان وعقیده دارد این حق شامل آزادی داشتن عقیده بدون دخالت به جستجو ،دریافت و انتقال اطلاعات و اندیشه ها از طریق هر رسانه و بدون توجه به مرزهاست”.47
اهمیت این اعلامیه در این نکته نهفته است که مواد آن متضمن دستورهای اخلاقی به سیاقی که حقوق طبیعی ، ما را با آن آشنا کرده نیست، بلکه قواعد واقعی حقوق است.48
2-میثاق بین المللی حقوق سیاسی49
میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی توسط مجمع عمومی سازمان ملل متحد و در سال 1966 تصویب شد.50 همانند اعلامیه جهانی حقوق بشر ماده 19 میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی نیز در قالب حمایت ازآزادی بیان از حق دسترسی آزاد به اطلاعات حمایت به عمل آورد. بند دوم ماده 19 میثاق مذکور در حمایت از آزادی بیان می گوید: “آزادی بیان شامل آزادی جستجو،دریافت واشاعه اطلاعات و عقاید مختلف صرف نظر از مرزها در اشکال شفاهی،مکتوب و از طرق هرگونه رسانه است”.
البته در بند سوم ماده19 میثاق اشاره شده است که اجرای حقوق پیش بینی شده در بند2 این ماده با وظایف و مسئولیت هایی همراه است. لذا اجرای مذکور ممکن است تابع برخی محدودیت ها شود اما این محدودیت ها باید تنها به حکم قانون و در صورت ضرورت تجویزشده باشند؛
الف)برای حمایت از حقوق یا حیثیت و اعتباردیگران با رعایت موارد مذکور باشد.
ب)برای حمایت از امنیت ملی یا نظم عمومی یا بهداشت و اخلاق عمومی باشد.
بنا بر این محدودیت ها بایدبه موجب قانون ازقبل پیش بینی شده باشد؛و باید در راستای حمایت از بند های الف وب ماده 3 میثاق باشد.
3-بیانیه گزارشگران آزادی بیان

در بطن آزادی بیان ،حق مردم نسبت به دسترسی آزاد به اطلاعات و دانستن اینکه حکومت ها چه کارهایی را به نیابت از آنها انجام می دهند به طور ضمنی وجود دارد.بدون این آزادی ،حقیقت تضعیف خواهد شد و مشارکت مردم در حکومت در حاشیه باقی خواهد ماند.